Over
Julia
Van mezelf klein houden naar leven op mijn eigen voorwaarden
Ik voel me erg dankbaar voor de vrijheid en kansen die ik nu in mijn leven heb. Ik werk parttime en breng mijn zomers door in Nederland, terwijl ik ’s winters warme en prachtige landen verken. Ik heb alle tijd om met mijn zoon te spelen en hoef zelfs niet meer te werken. Maar het is niet altijd zo geweest.


Op mijn twaalfde verhuisde ik van Oekraïne naar Nederland. Toen we in Nederland aankwamen, vertelde mijn moeder me dat ik minder was dan de Nederlanders. Ik was nu een buitenlander en dat betekende dat ik nooit hun niveau zou kunnen bereiken. Ze zei dat ik nooit een goede baan zou krijgen en dat ik minderwaardig was. Op een gegeven moment adviseerde ze me zelfs om mijn achternaam te veranderen in een Nederlandse achternaam, zodat ik in de toekomst een kans zou maken op een baan. Ik leefde twintig jaar lang met deze overtuiging.
Ik geloofde dat ik minder was en dat ik nooit goed genoeg zou zijn. Deze overtuiging beïnvloedde mijn prestaties op school, en ik dacht dat ik nooit zo goed zou zijn als de andere kinderen. Ik werkte hard om het Nederlandse niveau te evenaren. Toen ik mijn middelbare school afrondde, was ik verrast dat ik het beter deed dan sommige Nederlandse kinderen. Maar mijn overtuiging veranderde niet.
Toen ik ging studeren, was ik ervan overtuigd dat ik nooit zou afstuderen. Maar uiteindelijk behaalde ik mijn diploma. Toch geloofde ik nog steeds dat ik nooit een goede baan zou krijgen en altijd op een lager niveau zou werken. En zo was het lange tijd.
Tot op een dag mijn relatie eindigde en ik een tijdje ging reizen. Bij mijn terugkeer voelde ik me depressief. Ik vond mijn baan niet meer leuk en dacht dat ik nooit een leuke vriend zou vinden, want wie zou er een vriendin willen die uit Oost-Europa komt? Maar toen ontmoette ik Edwin op Tinder, en hij vertelde me dat hij altijd een voorkeur had voor een Oost-Europese vrouw. Dat verraste me, want het strookte niet met mijn overtuiging. Mijn overtuiging was dat een Nederlander een Nederlandse vrouw zou willen, maar dat bleek niet waar te zijn.

Zelfs toen we ons eigen bedrijf startten, vond ik het moeilijk om mezelf te laten gelden. Ik liet Edwin het externe werk regelen, en ik deed alles achter de schermen. Ik probeerde zo onzichtbaar mogelijk te zijn, omdat ik uit Oost-Europa kwam, een buitenlandse achternaam had, en bang was dat we anders geen klanten zouden krijgen. Het was zo erg dat sommige collega’s zich afvroegen wat ik eigenlijk deed. We hadden een collega die altijd zei: “Edwin, jij betaalt haar salaris, maar ze doet niets.” Dat was niet waar, maar ik liet het zo omdat ik onzichtbaar moest blijven.

Op een gegeven moment verkochten we ons eerste bedrijf, en later ook ons tweede. Dat was een belangrijk kantelpunt. Mensen begonnen ons steeds vaker te vragen hoe we bedrijven hadden opgebouwd, laten groeien en uiteindelijk verkocht. Ik merkte dat ik het leuk vond om onze ervaringen te delen en anderen te helpen anders naar hun keuzes en mogelijkheden te kijken.
Wat mij misschien nog het meest verraste, was dat mensen bereid waren daarvoor te betalen. Er zat ergens nog steeds een deel van mij dat dacht: waarom zouden ze van mij willen leren? Juist dat moment maakte iets zichtbaar wat ik zelf jarenlang niet had gezien. Ik hielp anderen om groter te denken en meer vertrouwen te hebben in hun eigen mogelijkheden, terwijl ik mezelf onbewust nog steeds kleiner hield dan nodig was.
Ik ontdekte dat kennis en strategie belangrijk zijn, maar zelden genoeg. De overtuigingen waarmee je naar jezelf, geld en kansen kijkt, bepalen vaak welke keuzes je wel of niet durft te maken. Veel van die overtuigingen nemen we onbewust mee uit onze jeugd: geld maakt niet gelukkig, rijke mensen zijn arrogant, ik ben het niet waard of wie ben ik om dit te doen?
Pas toen ik mijn eigen overtuigingen begon te onderzoeken en te veranderen, merkte ik hoeveel invloed ze hadden op de manier waarop ik ondernam. In combinatie met een sterk bedrijfsmodel, duidelijke processen en de juiste mensen ontstond er ruimte voor groei die ik eerder niet voor mogelijk had gehouden.
Vanuit die ervaring ontstond later ons programma Growth Accelerators. Daarin hielpen we ondernemers om anders naar hun bedrijf, hun tijd en hun mogelijkheden te kijken. Niet alleen door betere structuren te bouwen, maar ook door hun denkpatronen te veranderen. Want zolang alles afhankelijk blijft van jouw eigen tijd en inzet, blijf je uiteindelijk werken voor je geld.
Voor mij kwam daarna nog een volgende stap. Toen we onze bedrijven verkochten en zelf steeds actiever gingen investeren, veranderde mijn kijk op geld volledig. Jarenlang kende ik eigenlijk maar één model: je werkt, je verdient geld en daarmee bouw je je leven op. Inmiddels kijk ik daar heel anders naar. Mijn uitgangspunt is nu: geld moet ook voor mij kunnen werken.

Dat inzicht heeft veel veranderd in de manier waarop ik naar vrijheid, vermogen en kansen kijk. Daarom geef ik vandaag trainingen over investeren, geldmindset en het anders leren kijken naar inkomen en vermogen. Ik vind het interessant om mensen te laten zien dat er meer manieren zijn om financiële vrijheid op te bouwen dan alleen harder werken of meer verdienen.
Voor mij gaat investeren daarom niet alleen over rendement. Het gaat ook over bewustwording, keuzes, gedrag en begrijpen hoe geld kan bijdragen aan meer vrijheid in je leven.






